دولتها تقریبا در همه جای دنیا، بهخصوص در زمان تورم و فشار معیشتی، وسوسه میشوند دست روی قیمت اجاره بگذارند. در ایران این موضوع سابقهای تقریبا یکقرنی دارد. از اولین مداخلات دهه ۱۳۱۰ و اختیارات دکتر میلسپو در جنگ جهانی دوم گرفته تا قانونسخت گیرانهی تثبیت اجارهبهای ۱۳۵۲، قوانین پس از انقلاب، قانون ۱۳۷۶ که کمی عقب نشست، و سرانجام قانون ساماندهی بازار زمین، مسکن و اجارهبهای ۱۴۰۳ و مصوبات اضطراری سقف ۲۵ درصدی اخیر.در این گزارش تاریخچه دخالت دولت در بازار اجاره در ایران که الگویی تکراری و سینوسی بوده را بررسی میکنیم. از منظر اقتصادی، این دخالتها معمولا با نیت حمایت از مستأجر انجام میشود، اما پیامدهای ناخواستهای مثل کاهش عرضه مسکن استیجاری، افت کیفیت، و انتقال بار به مالکان کوچک به همراه داشته است.