بیرجند- شمیم رضوی در میانه نبرد و پایداری، از بیمارستانها تا منازل شهدای جنگ رمضان طنینانداز شد.
خبرگزاری مهر، گروه استان ها: اینجا در شرقیترین افق ایران، جایی که آفتاب زودتر از هر جای دیگری بر خاک بوسه میزند، چند روزی است که عطر متفاوتی مشام جان را مینوازد. نوزدهمین دوره برنامههای زیر سایه خورشید با شعار «ایران امام رضا (ع)» در حالی آغاز شده که خراسان جنوبی، داغدارِ حماسههای «جنگ رمضان» و سربلند از ایستادگی است. حالا پرچم سبز رضوی، همچون مرهمی بر زخمها، در ۲۴ نقطه از این دیار به اهتزاز درآمده است.
از بیت ولایت تا خیمه پایداری
سفر کاروان با میثاقی ولایی آغاز شد. آیتالله عبادی، نماینده ولی فقیه در استان، در دیداری که بوی معرفت میداد، پیوند میان امام رضا (ع) و حضرت معصومه (ع) را به الگوی بیبدیل عاشورا گره زد. او با اشاره به جایگاه قم و خراسان در آخرالزمان، ایستادگی مردم را در برابر کفر جهانی، تداوم مسیر زینبی دانست؛ مسیری که در آن مصائب به زیبایی بدل میشوند.
آغوش گرم خادمان برای میراثداران خون
کاروان که راهی جادهها شد، مقصدش تنها میادین نبود؛ آنها به خانههایی رفتند که ستارههایشان در «جنگ ۱۲ روزه» و «جنگ رمضان» آسمانی شدند. دیدار با خانواده شهیدان «زیبا» و «اورادی»، لحظاتی لبریز از اشک و افتخار رقم زد. در این دیدارها، پرچم متبرک نه یک تکه پارچه، که پیامی از سوی خورشید طوس بود برای صبورانی که در راه وطن و ولایت، جگرگوشههایشان را هدیه کردند.
در سرایان و سهقلعه، زمین و زمان با بوی اسپند و نوای «یا رضا» یکی شد. پیر و جوان، کودک و سالخورده، گویی گمشدهای را یافته باشند، خود را به حریر سبز پرچم میرساندند. صحنههای ناب این سفر اما در راهروهای سرد بیمارستانها خلق شد. وقتی خادمان با بستههای متبرک بر بالین بیماران آیسک و سرایان حاضر شدند و صلوات خاصه را قرائت کردند، قطرات اشک بر گونههای خسته نشست تا معنویت، جایگزین درد شود.
قدردانی از فرشتگان نجات در میانه بحران
کاروان زیر سایه خورشید از مجاهدان خط مقدم خدمت نیز غافل نشد. حضور در جمع امدادگران هلالاحمر و آتشنشانان سرایان، قدردانی نمادین آستان قدس از کسانی بود که در روزهای سخت جنگ و حادثه، جان بر کف نهادهاند. خادمان، این ایثارگران را سرمایههای بزرگ ملت خواندند و پرچم گنبد طلا را سایهبان خستگیهایشان کردند.
حالا خراسان جنوبی، در میان غرش بادهای ۱۲۰ روزه و تلاطمهای منطقهای، به عطر رضوی پناه برده است. این سفر ادامه دارد؛ از «درمیان» صبور تا «نهبندان» آفتابی و «بیرجندِ» غیور، تا ثابت شود که این سرزمین، تا همیشه «ایرانِ امام رضا» باقی خواهد ماند.
