با نزدیک شدن به جام جهانی ۲۰۲۶ که به میزبانی آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار میشود، برخی شروط و دغدغههای ایران برای حضور در این رقابتها مطرح شده و قرار است در زوریخ در مقر فیفا به آنها اعلام شود.
به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از خراسان، درخواستهایی که بخشی از آن کاملاً مطابق قوانین بینالمللی فوتبال است و بخشی دیگر هم اگرچه در این مقطع منطقی است، اما در عمل با شناختی که از فیفا -به عنوان نهادی که تحتتاثیر آمریکاست- داریم، دشوار بهنظر میرسد؛ به ویژه که فیفا با درخواست قبلی ما مبنی بر تغییر میزبانی به مکزیک مخالفت کرده بود.
در این بین مهمترین و بدیهیترین مطالبه ایران، مسئله صدور روادید برای بازیکنان، کادر فنی، خبرنگاران و سایر اعضای اعزامی است. طبیعی است که آمریکا بهعنوان میزبان مسابقات موظف است شرایط حضور تمام تیمهای حاضر در جام جهانی را بدون تبعیض فراهم کند.
در این میان، درباره برخی بازیکنان و اعضای کادر که سابقه خدمت در سپاه داشتهاند هم نباید مشکلی ایجاد شود. این موضوع نه یک امتیاز ویژه، بلکه حقی قانونی برای تیم ملی ایران است و در این زمینه هیچ عذر و بهانهای پذیرفتنی نیست.
در کنار آن، تضمین پخش صحیح سرود جمهوری اسلامی ایران در مسابقات هم مطالبهای کاملا قابل دفاع محسوب میشود. اما سه بند دیگر از شروط ایران با پیچیدگیهای بیشتری روبهروست.
درخواست «حفظ بالاترین سطح پروتکلهای حفاظتی و امنیتی در فرودگاه، هتل و ورزشگاهها» ویژه برای تیم ایران، اگرچه در نگاه اول منطقی به نظر میرسد، اما باید پذیرفت هر کشوری مطابق پروتکلهای استاندارد فیفا و کشور میزبان از امنیت برخوردار خواهد شد و ایران هم از این قاعده مستثنا نیست.
ممنوعیت ورود هر پرچمی غیراز پرچم رسمی ایران به ورزشگاه هم در عمل تقریبا ناممکن است. در میان دهها هزار تماشاگر، همواره احتمال حضور نمادها یا پرچمهای دیگر وجود دارد. تجربه سایر تیمها هم نشان میدهد که میزبان نمیتواند تکتک تماشاگران را بازرسی کامل کند. محدود کردن سوالات خبرنگاران به «مباحث فنی» هم خواسته عجیبی نیست، اما بعید است فیفا بتواند تضمینی برای رعایت آن بدهد؛ چون در یک لحظه خبرنگاری میتواند هر شیطنتی داشته باشد.
واقعیت این است که این جام با دورههای گذشته فرق دارد. ما قبل از جام درگیر جنگ شدیم و اتفاقات زیادی را تجربه کردیم. حتی بسیاری از کشورها برخلاف روح ورزش که نباید سیاسی باشد، بهدلیل روابطی که با آمریکا دارند، قید بازی برابرمان را زدند تا مبادا به آمریکا و ترامپ بربخورد. بنابراین، تمرکز اصلی در جامی که خیلی وقت است برایمان شروع شده، باید بر حضور آبرومندانه و مدیریت بحرانهای احتمالی باشد. بهتر است بخشی از این خواستهها با رویکردی عملگرایانه تعدیل شوند تا تیم ملی بتواند تمام تمرکز خود را بر مستطیل سبز معطوف کند.
